Homedag 1 t/m 4dag 5 t/m 8dag 9 t/m 13dag 14 t/m 18dag 19 t/m 26


Reisverslag USA 2007

dag 9 t/m 13



Click for Monument Valley, Utah Forecast

Dag 9, 20 juli: Grand Canyon - Monument Valley, 280 km

Vandaag hebben we een lange rit voor de boeg, dus we zijn om 7 uur opgestaan. Om half 8 hadden we ons gewassen, aangekleed en alle koffers weer ingeladen. We zijn eerst naar Tusayan gereden om te tanken en ijs te kopen voor de koelbox. Daarna zijn we weer door het Grand Canyon NP richting Cameron gereden. Onderweg zijn we gestopt bij Grand View point, Moran point en Desert View point. Helaas was het een beetje mistig beneden in de canyon. Bij Moran Point hebben we ons samen met andere bezoekers verbaasd over het feit dat een gezin nogal wat risico's nam. Zij hadden de rotsen beklommen buiten de hekken en balanceerden boven de steile afgronden! Er was ons al verteld dat ongeveer een dozijn mensen per jaar de dood vinden in de Grand Canyon o.a. door dit soort stommiteiten. Bij Desert View point zijn we in de Desert View Watchtower geweest en hebben we nog wat souvenirs gekocht, gemaakt door indianen. Bij de parkeerplaats heben we ons ontbijt gegeten en zijn weer verder gereden. Vlak voor Cameron hebben we de Little Colorado Gorge bezocht. Dit is een kleine vertakking van de Grand Canyon. Doordat deze canyon veel smaller is, heb je een mooi overzicht over de hele canyon. Er stonden hier veel kraampjes waar de Navajo indianen hun zelfgemaakte koopwaar verkochten. Joshua heeft hier een mooie pijl en tomahawk gekocht, en Michelle een mooie ketting.


Watch tower bij Desert View Point, Grand Canyon Muurschildering in de Watch Tower Hill House bij Goulding's Lodge

Toen we ons ontbijt ophadden, zijn we via Cameron en Kayenta richting Goulding's Lodge gereden, waar we vannacht zullen slapen. We krijgen bij de receptie onze sleutel en de routebeschrijving naar nr. 340. Als we aankomen zijn we helemaal verbaasd. We hebben een groot huis op een berg met uitzicht op Monument Valley! Er is een woonkamer,een grote keuken, 3 slaapkamers en 2 badkamers, en dat terwijl we hier maar één nacht slapen! We zetten alle spullen binnen en rijden dan door naar Mexican Hat. Dit is een klein plaatsje aan de San Juan rivier dat zijn naam dankt aan de iets verderop gelegen rotsformatie waarvan de bovenste steen lijkt op een Sombrero. We maken wat foto's van de brug in Mexican Hat en van de Mexican Hat zelf en rijden dan door naar Goosenecks State Park. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht op de scherpe bochten die de rivier 300 meter lager in het landschap heeft gemaakt.

Goosenecks SP

Dan rijden we verder over de Moki Dugway. Dit is een onverharde weg die d.m.v. scherpe haarspeldbochten omhoog slingert. Je vraagt je af hoe ze in staat zijn geweest deze weg te maken langs de loodrechte kanten van de berg. De kinderen en ik genieten van het uitzicht. Jerry heeft het echter te druk met rijden. Het zweet staat op zijn voorhoofd hahaha. Als we boven op de top aankomen, maken we een foto van het bord waarop de naam Moki Dugway staat. Er zijn heel veel stickers op dit bord geplakt door eerdere bezoekers. Rob van het AllesAmerika Forum heeft vorige maand ook de sticker van het forum erbij geplakt dus natuurlijk moeten we hier een foto van maken. Even verderop nemen we de afslag naar Muley Point. Om hier te komen moeten we eerst 4 mijl over een dirtroad rijden. Gelukkig heeft onze auto hier geen enkele moeite mee. Bij Muley point parkeren we onze auto en lopen naar de rand. Vanaf hier heb je uitzicht over de Valley of Gods en Monument Valley. Er zijn hier verder helemaal geen mensen en we hebben het gevoel helemaal alleen op de wereld te zijn, gewoonweg geweldig! We gaan op een rots zitten en genieten een tijdje van het fantastische uitzicht.
 

Mexican Hat Bord bij Mogi Dugway met AllesAmerika sticker in het midden
Muley Point Valley of the Gods Road

We eten bij de auto een broodje en een stuk meloen en rijden dan weer via de Moki Dugway naar beneden. Hier slaan we meteen linksaf om de Valley of Gods Road te rijden. Ook dit is een onverharde weg. We rijden tussen de imposante rotsformaties door met namen als 'Battleship Rock' en 'Castle'. De kinderen bedenken zelf ook namen voor iedere rotsformatie die ze zien. De weg is 17 mijl lang en ook hier komen we helemaal niemand tegen. We vinden het heel speciaal om in dit mooie landschap te rijden. Als we weer op de hoofdweg uitkomen rijden we terug richting Monument Valley. Natuurlijk maken we ook een foto van de kaarsrechte weg met op de achtergrond de buttes en mittens van Monument Valley. Tegenover de ingang van Goulding's Lodge ligt de weg naar Monument Valley Navajo Tribal Park. Hier kun je een tour boeken in een speciale wagen met gids, maar je kunt ook de self-guided tour doen langs de beroemde buttes en mittens. Wij besluiten tot het laatste. We betalen de entree en rijden dan het park in. Het valt ons op dat de onverharde weg hier veel slechter is dan die van de Valley of Gods. Er zitten af en toe flinke gaten in de weg. We stoppen bij de verschillende formaties op foto's te nemen. Ik begin in herhaling te vallen, maar ook hier is het weer prachtig!
 

Monument Valley Tribal Park Monument Valley Tribal Park Monument Valley Tribal Park

Inmiddels is het bijna 8 uur en we zijn bekaf. We hebben vandaag wel heel veel gereden en gezien, en dat beginnen we te voelen. We gaan in het restaurant van Goulding's Lodge eten. We vinden de indiaanse gerechten die we besteld hebben heerlijk! Na het eten rijden we naar ons huis om bij te komen van deze fantastische, maar vermoeiende dag. Ik heb hier een eigen wasmachine en droger tot mijn beschikking dus ik was meteen al het vieze wasgoed. Morgen moeten we wederom vroeg op omdat we om half 12 de tour naar Antelope Canyon geboekt hebben.

Klik hier voor foto's


Click for Page, Arizona Forecast

Dag 10, 21 juli: Monument Valley - Antelope Canyon - Page 240 km

Jerry was vandaag al om 6 uur wakker en is vlug opgestaan om de zonsopkomst tte zien vanuit het grote raam van de woonkamer. Helaas had hij geen rekening gehouden met het feit dat het hier een uur later is dan in Arizona, dus hij was een uur te laat. De rest van ons is om 7 uur opgestaan. We hebben voor vandaag de tour van half twaalf geboekt naar Antelope Canyon, en volgens TomTom duurt de rit naar Page 3 uur. We hebben bij de Grocery Store van Goulding's Lodge vers brood gekocht, en zijn om half 8 vertrokken. De weg naar Page is erg rustig en om half 10 zien we de 3 grote schoorstenen van de energiecentrale van Page al opdoemen. De rit duurde dus een uur korter dan we dachten. Eigenlijk zijn we veel te vroeg om in te checken bij Motel 6, waar we de komende nacht zullen overnachten. We doen net of onze neus bloedt en rijden naar het Motel. Daar wordt ons verteld dat we pas na 3 uur in kunnen checken, dus er zit niets anders op dan de spullen in de auto te laten. We zagen onderweg een viewpoint wat uitzicht geeft op de Glen Canyon Dam. We besluiten hier een kijkje te gaan nemen. Via een natuurlijke trap lopen we naar beneden. De rode rotsen zijn hier heel mooi golvend van vorm. Als we bij het uitzichtpunt aankomen hebben we perfekt zicht op de Glen Canyon Dam. Als we naar de andere kant lopen, zien we beneden de Colorado rivier door de nauwe canyon lopen. We genieten even van het uitzicht, en beginnen dan aan de klim naar boven wat best wel afzien is bij deze hoge temperatuur.

Uitzichtpunt bij Glen Canyon Dam, Page Uitzichtpunt bij Glen Canyon Dam, Page
Ingang Glen Canyon Recreation Area Jeep naar Antelope Canyon

Bij de auto smeren we wat broodjes en nemen we wat te drinken. We zijn nog steeds te vroeg voor onze tour naar Antelope Canyon dus we rijden over de Glen Canyon Dam naar de andere kant van de rivier. Hier bezoeken we kort het visitor's center en nemen wat foto's van Lake Powell. Het blauw van het water steekt prachtig af tegen de wit/rode rotsen. Inmiddels is het bijna 11 uur geworden en rijden we naar het kantoor van Roger Ekis waar we de tour geboekt hebben. Terwijl we aan het wachten zijn tot de grote jeeps vertrekken, komt er een Nederlandse vrouw op ons afgestapt. Het blijkt Marti van het AllesAmerika Forum te zijn. Samen met haar man en twee kinderen tourt zij door het Zuidwesten in een camper, en we waren er via het forum achtergekomen dat we vandaag dezelfde tour naar Antelope Canyon geboekt hadden. Via de foto's op onze website wist zij hoe wij eruit zagen. We kletsen gezellig met elkaar tot de jeeps vertrekken. Helaas zitten we niet in dezelfde jeep. De rit naar Antelope Canyon duurt ongeveer twintig minuten. De eerste tien minuten gaat nog redelijk comfortabel over het asfalt, maar de laatste 10 minuten rijden we door een zeer hobbelige en zanderige wash. We worden echt alle kanten opgeslingerd. Als we bij de ingang van de canyon aankomen, zien we dat er al heel veel jeeps staan. De tour van half twaalf is de populairste vanwege de mooie lichtinval op dit tijdstip. Het is inderdaad heel erg druk in de canyon, maar toch zien we kans om mooie foto's te maken. De verschillende groepen worden efficient door de canyon geleid en iedereen krijgt de kans om foto's te schieten. Onze gids Sandra geeft precies aan waar je moet gaan staan voor de mooiste foto's. De Canyon is prachtig, de kleurschakeringen zijn zo ongelofelijk mooi!

Upper Antelope Canyon, Page Upper Antelope Canyon, Page Upper Antelope Canyon, Page

Rond 1 uur rijden we weer terug naar Page. Als we uitgestapt zijn, besluiten we even te wachten op Marti en haar gezin om ze een goede vervolgreis te wensen. Na een paar minuten komt hun jeep aangereden. We praten nog wat en Marti stelt voor om samen wat te gaan drinken op het terras van The Dam Restaurant. Dit vinden we een heel goed idee, en voordat we het weten zijn we anderhalf uur verder. We vinden het allemaal hartstikke gezellig maar om 3 uur moeten we toch echt afscheid van elkaar nemen. Zij hebben de rit naar Monument Valley nog voor de boeg en wij willen ook nog het een en ander ondernemen in de omgeving van Page. We stappen weer in onze auto en rijden via de Glen Canyon Dam om 25 mijl verderop de Toadstool Hoodoo te gaan bezoeken. We parkeren onze auto en nadat we ons geregistreerd hebben bij de registratiebox, beginnen we aan de wandeling naar de Toadstool Hoodoo. Deze rotsformatie is niet bij heel veel mensen bekend, dus we wandelen moederziel alleen door de Rimrocks. Het is erg heet hier maar volgens onze beschrijving duurt de wandeling maar 15 tot 20 minuten. In de verte zien we een groep witte hoodoo's met bruine kappen staan. Als we ruim een kwartier gelopen hebben, houdt het pad ineens op. De Toadstool Hoodoo is echter nog in geen velden of wegen te bekennen. We vermoeden dat we hier omhoog zullen moeten klimmen om bij de Hoodoo te komen maar we besluiten dat niet te doen. De kinderen vinden het helemaal niets om in dit gebied te wandelen. Michelle is als de dood om ratelslangen, tarentula's of schorpioenen tegen te komen en Joshua vindt het veel te warm. We overleggen met elkaar en besluiten om terug te lopen. Ik baal er wel een beetje van dat we de Toadstool Hoodoo niet tegen zijn gekomen, en we deze wandeling in de hitte blijkbaar helemaal voor niets hebben gemaakt.

Eerst registreren voordat je aan de wandeling begint Witte Hoodoo's

We stappen weer in de auto en op de terugweg stoppen we nog bij een aantal uitzichtpunten om een blik te werpen op Lake Powell.

Als we doorrijden richting ons motel, zien we in de verte donkere onweerswolken aankomen. We waren eigenlijk van plan om door te rijden naar Horsehoe Bend, maar met dit weer zien we dat niet zitten. Dit kunnen we beter morgenvroeg doen. We checken om 5 uur in bij Motel 6. De kamer is heel basic maar wel schoon. Nadat we al het zand van ons afgespoeld hebben, rijden we naar The Dam Restaurant om te gaan dineren. Jerry en de kinderen nemen een heerlijk sappige steak met salade en ik ga voor de coquilles met pasta en salade. Dit was de beste maaltijd die we tot nu toe hebben gegeten, heerlijk! Om 8 uur zijn we weer op onze hotelkamer. De kinderen spelen nog een spelletje en vallen daarna al snel in slaap. Morgenvroeg rijden we, als het mogelijk is, via de Cottonwood Canyon Road naar Bryce Canyon. Omdat het vanavond flink geregend en gewaaid heeft, weten we niet of de weg wel goed begaanbaar is op dit moment. Dat gaan we morgenvroeg bij het BLM-kantoor uitzoeken.

Klik hier voor de foto's



Click for Bryce Canyon, Utah Forecast

Dag 11, 22 juli: Page - Bryce Canyon NP , 145 km

Jerry en ik zijn vandaag om 7 uur opgestaan om de wandeling naar Horseshoe Bend te maken. De kinderen hadden geen zin om mee te gaan, dus die zijn lekker in hun bedje gebleven. Om 10 voor half acht parkeerde we onze auto op de parkeerplaats en ondanks het vroege uur waren er toch al wat mensen. Onderweg kwamen we Amerikanen tegen die ons vertelde dat er een paar honderd meter verder een grote tarantula op de trail zat. Dat wilden we natuurlijk wel zien! We hebben goed rondgekeken, maar helaas was de tarantula in geen velden of wegen meer te bekennen. We zijn doorgelopen naar het uitkijkpunt over de Horseshoe Bend en toen we over de zeer steile rand heenkeken waren we weer helemaal overdonderd door de schoonheid van de natuur. Ik heb op mijn buik foto's genomen van de fraaie meander in de Colorado rivier. Er liep hier ook een man rond met een heel speelse hond. Op een gegeven moment ging hij een met een stok gooien. Ik vond het helemaal niets! Stel dat de stok per ongeluk over de rand zou gaan! Na een minuut of 10 zijn we weer teruggelopen naar de auto. Het was inmiddels weer flink warm geworden en de wandeling ging nu omhoog. Pffft, dat was wel even zweten.

Begin wandeling naar Horse shoe Bend Horse shoe Bend

Om half negen waren we weer terug op de kamer, waar de kinderen nog heerlijk lagen te slapen. We hebben ze uit hun bedje getrommeld en zijn op weg gegaan. We wilden graag bij Denny's gaan ontbijten maar de wachttijd was maar liefst 1 uur! Dat vonden we veel te lang dus we hebben verse broodjes gekocht bij de supermarkt en zijn op weg gegaan richting Bryce Canyon. Bij het BLM kantoor zijn we gestopt om te informeren naar de conditie van de Cottonwood Canyon Road . Omdat het gisteravond zo'n slecht weer was, willen we zeker weten of deze onverharde weg wel goed begaanbaar is. De man van het kantoor vertelt ons dat de weg slecht is en er wordt bovendien binnen een uur weer slecht weer verwacht. Hij raadt ons af de weg te rijden ook al rijden we in een 4WD met high clearance. Natuurlijk volgen we zijn raad op ook al balen we er ontzettend van. We hadden ons erg verheugd op deze rit, maar ja niets aan te doen. Wat ik ook erg jammer vind, is dat we nu Lauren van het AllesAmerika Forum niet zullen ontmoeten. Zij zouden dezelfde route in tegenovergestelde richting rijden vandaag. We kijken nog wat rond in het kantoor waar een hoop dinosaurusresten zijn tentoongesteld die in dit gebied opgegraven zijn. Vooral Joshua is niet weg te slaan bij de tentoonstelling. We vervolgen onze weg via Kanab. Hier stoppen we om bij de Subway te lunchen. Om bij Bryce Canyon NP te komen, rijden we eerst nog door het prachtige Red Canyon, wat een schitterend kleuren hebben de rotsformaties hier! We rijden Bryce Canyon in en gaan eerst langs het kantoor van Bryce View Lodge om in te checken. We kunnen wel inchecken, maar onze sleutel kunnen we pas na 4 uur ophalen. We laten onze spullen in de auto zitten en rijden naar de ingang van het park. Omdat alle viewpoints aan de linkerkant van de weg zitten, rijden we eerst helemaal naar de andere kant van het park. Hier stappen we uit bij Rainbow Point om onze eerste blik op de hoodoos van Bryce Canyon te werpen. Wauw, opnieuw worden we stil van het uitzicht. We hebben de afgelopen week al heel wat gezien, maar elke keer weer worden we overweldigd door de pracht van de natuur. We hebben heel wat indrukken te verwerken.  We lopen een stukje van de Bristlecone Loop en rijden vervolgens verder langs diverse andere viewpunten. Elke keer is het uitzicht weer anders.

Als we alle viewpoint hebben gezien, checken we in bij ons hotel. Ook hier hebben we weer een prima kamer. We frissen ons eerst even op en rijden dan terug naar Sunrise Point om de Queens Garden Trail te gaan lopen. Deze trail leidt ons naar beneden waar je tussen de hoodoos kunt lopen. Het is een erg mooi wandeling. Op de weg terug moeten we flink klimmen, maar het is de moeite waard.

Bryce Canyon NP Bryce Canyon NP Bryce Canyon NP Ruby's Inn, Bryce Canyon

We rijden terug naar de ingang waar we even gaan winkelen in de leuke winkeltje in Wildwest-stijl. Michelle koopt een sleutelhanger met een mooie steen en Joshua een stolpje met daarin een schorpioen. We steken ook nog de weg over om daar wat rond te neuzen in de General Store. Bij het oversteken moet je zwaaien met oranje vlaggetjes, wat de kinderen natuurlijk erg leuk vinden om te doen. We willen ook nog graag de Mossy Cave trail gaan lopen die even buiten het park ligt. Er is hier ook een rotsformatie in de vorm van Goofy en die zouden we natuurlijk ook wel eens in het echt willen zien. We rijden erheen maar onderweg zien we de lucht steeds meer betrekken. Als we een paar honderd meter hebben gelopen horen we het in de verte donderen. We besluiten terug te gaan want we willen niet overdonderd worden door slecht weer tijdens onze wandeling. We rijden terug naar het park en gaan bij het restaurant eten. Ook hier zijn de gerechten weer superlekker! Helaas heb ik hier een slechte internetverbinding dus vanavond liggen we allemaal lekker vroeg in ons bedje. Morgenvroeg gaan we eerst de Mossy Cave Trail lopen en daarna rijden we door naar Zion NP en Las Vegas.

Klik hier voor de foto's


Click for Las Vegas, Nevada Forecast

Dag 12, 23 juli: Bryce Canyon NP - Zion NP - Las Vegas, 400 km

Vanochtend zijn we om half 8 opgestaan. Nadat we getankt hebben, rijden we naar de parkeerplaats bij de Mossy Cave Trail. Omdat we hem gisteravond niet meer konden lopen vanwege het slechte weer, lopen we hem vandaag. Het is een heel leuke, afwisselende trail. De Goofy rots vinden we vrijwel meteen aan het begin van de trail. We lopen verder naar de kleine waterval. Door de regenbuien van gisteren en afgelopen nacht, stroomt er meer water dan normaal. Michelle en Joshua vinden het geweldig om even met het water te spelen. Nadat we een kwartiertje bij de waterval zijn geweest, lopen we naar de grot waarnaar de trail is genoemd. Het is er inderdaad nat en de grot is grotendeels begroeid met mos. Wij vonden deze trail allemaal erg leuk en afwisselend. 

Begin Mossy Cave Trail Mossy Cave Trail Mossy Cave Trail

We gaan ontbijten bij het restaurant van het Foster's Motel, net voor Red Canyon. Na het ontbijt rijden we richting  Zion NP. Onderweg stoppen we even bij een benzinestation om koffie te halen. Buiten staat een mooi Coca-Cola truck geparkeerd. Als ik langs de truck loop om een foto te maken, zie ik achter het raam van de cabine een grote beker Pepsi staan. We liggen helemaal in een deuk en als de chauffeur terugkomt, zegt hij tegen ons:,, Ssst, don't tell anyone''. We gaan weer verder en al vrij snel rijden we Zion binnen. Tsja, en ook hier is het weer prachtig!

Vlak  voor de tunnel stoppen we om de Overlook Trail te lopen. Het is een leuke trail van 1 mijl, en hier en daar moeten we ons over rotsachtige paadjes en smalle richels manoevreren. Als we ongeveer halverwege zijn, breekt er een pittige regenbui los. We schuilen even onder een overhangende rots en als de bui iets minder wordt, lopen we verder. We komen als verzopen katten aan bij de overlook. Vanaf hier kun je de gehele canyon overzien vanaf grote hoogte. We lopen weer terug en rijden verder Zion in. We hebben geluk want we kunnen meteen de tunnel doorrijden. Omdat de tunnel vrij smal is, worden de auto's steeds vanaf 1 kant toegelaten. De andere kant moet dan wachten tot de rij voorbij is. Wij zijn de laatste die door de tunnel rijden en krijgen daarom van de ranger een stokje dat we aan de andere kant weer af moeten geven om aan te geven dat iedereen erdoor is. Bij het visitor's center stoppen we om te lunchen. Terwijl we zitten te eten breekt er een nieuwe bui los, en dit keer onweert het ook nog. We waren eigenlijk van plan om de trail langs de Virgin rivier te gaan lopen, maar met dit weer lijkt dat ons niet zo'n goed idee. Jammer dat opnieuw onze planning letterlijk in het water valt. We besluiten verder te rijden naar Las Vegas.

Zion NP Zion NP
Zion NP Canyon Overlook Trail

Onderweg komen we langs een weiland met prachtige elks. Wat zijn die beesten groot van dichtbij! Even verderop komen we ook nog langs leuke winkel met een petting farm in de stijl van een oude Wildwest stad. We gaan even naar binnen en kopen wortels voor de dieren. Als we eraankomen begint de ezel meteen enthousiast te balken. Er staan ook nog wat lama's, geiten en herten.

Enkele 'Elks' De ezel van de petting farm

De weg naar Las Vegas is lang en saai. Het landschap is hier heel wat minder mooi.  Rond half zeven rijden we de Strip op. Wat een verschil met alle natuurparken die we de afgelopen dagen hebben bezocht! Het is warm, druk en lawaaierig. We rijden langs alle imposante hotels naar het einde van de Strip waar het Hooters Casino Hotel is. Hier zullen we de komende 3 nachten slapen. We checken in en lopen naar onze kamer. Deze is heel erg ruim en gezellig ingericht. De kinderen willen heel graag naar de grote M&M-winkel die ze onderweg al hebben gezien. Jerry gaat met ze op pad en ik blijf op de kamer om het verslag van de laatste 2 dagen online te zetten.  De internetverbinding is hier gelukkig razendsnel. Terwijl ik hiermee bezig ben, zie ik dat het buiten hard begint te onweren en te regenen. Las Vegas is wel de laatste plaats waar ik dat had verwacht!

Echte Amerikaanse Coca Cola truck M&M's winkel in Las Vegas

Als Jerry en de kinderen terugkomen gaan we wat eten bij de foodcourt. Jerry en ik kiezen voor een Chinese maaltijd van Panda-express en Michelle en Joshua kiezen een maaltijd van Wienerschnitzel. Waarom deze zaak zo heet is mij een groot raadsel. Ze verkopen voornamelijk hotdogs en hamburgers. Als we klaar zijn met eten lopen we terug naar het hotel. We merken dat onze voeten vandaag flink hun best hebben moeten doen! Morgen gaan we Las Vegas ontdekken.

Klik hier voor de foto's


Dag 13, 24 juli: Las Vegas

Vandaag hebben we voor het eerst uitgeslapen tot half 10. We hebben ons rustig gedoucht en aangekleed, en zijn toen te voet naar hotel Paris gegaan voor het ontbijt. Onderweg hebben we ons vergaapt aan de immens grote hotels. De één is nog groter en mooier dan de ander. De meeste hotels hebben een thema zoals: Parijs, Venetie, Monte-Carlo, piraten, circus, enz. Ook hebben de meeste grote hotels attracties of shows. Werkelijk alles wordt uit de kast getrokken om de gasten aan te trekken. Bij hotel Paris aangekomen, willen we graag het ontbijtbuffet nemen maar we zijn helaas te laat. We gaan in de brasserie aan de overkant een sandwich eten van heerlijk Frans brood. Na het ontbijt hebben we wat rondgelopen in het hotel. Net als in alle hotels hier, is er een enorm groot casino dat vooral vol staat met honderden luidruchtige slotmachines. Ook is er een straat vol met winkeltjes en restaurants helemaal in de Parijse stijl, heel apart! Vanaf hotel Paris hebben we de monorail genomen naar hotel Sahara, dat helemaal in Arabische stijl is gemaakt. Naast hotel Sahara is het Nascar Café. Hier kun je een rit maken in Speed The Ride, een achtbaan die helemaal buitenom gaat. Jerry en Michelle besluiten er samen in te gaan. We lopen verder naar het Stratosphere hotel met zijn hoge Stratosphere Tower. Hier kopen we kaartjes voor de toren en voor de show American Superstars, waar we morgenavond naar toe willen gaan. We gaan via de snelle lift 350 meter naar boven. Hier genieten we van het prachtige uitzicht over Las Vegas. Via een trap gaan we nog 1 verdieping hoger waar 3 attracties zijn: X-ScreamInsanity en Bigshot. Je moet over stalen zenuwen beschikken wil je hier in gaan!

In de verte zien we de lucht weer aardig betrekken en het begint inmiddels ook hard te waaien. Nadat we wat rondgekeken hebben, gaan we weer naar beneden. We zijn van plan de bus te nemen naar hotel Circus Circus maar we hebben geen gepast geld bij ons. We besluiten dan maar te gaan lopen maar daar hebben we eigenlijk meteen spijt van. Het is hier allemaal zo groot en de hotels liggen verder uit elkaar dan je denkt. Hotel Circus Circus is vooral gericht op families met kinderen. Achter het hotel staat de Adventuredome, een groot indoor pretpark. We kopen een pas voor de kinderen zodat ze in de verschillende attracties kunnen. Als we rond een uur 7 weer naar buiten lopen, regent het. We hebben allemaal honger gekregen en gaan bij de foodcourt van het Riviera Hotel eten. We hebben allemaal pijn aan onze voeten van het lopen.

Hotel New York New York Hotel Paris
Stratosphere Hotel

We pakken de bus naar hotel Tropicana, dat naast ons hotel ligt. Hier is momenteel Bodies the Exhibition te zien. Hier worden de geconserveerde lichamen en organen van overleden personen tentoongesteld op zo'n manier dat de gehele anatomie van het menselijk lichaam goed te zien is. We willen hier allemaal graag naar toe, dus we besluiten kaartjes te kopen. De expositie overtreft al onze verwachtingen! We vinden het allemaal reuze interessant. Dit is heel anders dan uit de boeken! Er is zelfs een lichaam waarvan alleen het hele vatenstelsel te zien is, ongelofelijk! We kopen nog een boek over de expositie en lopen dan terug naar ons hotel. De kinderen spelen nog een spelletje op de kamer en gaan dan slapen, ze zijn bekaf. Ik check nog even mijn email en zie dat er een berichtje is van Silvia en Marino van het AllesAmerika Forum. Zij zitten op dit moment tegenover ons in het New York New York hotel, en vragen of we zin hebben om iets af te spreken. We spreken per email af om morgen gezamelijk te gaan ontbijten bij hotel Paris. Jerry en ik gaan nog een gokje wagen in het casino van ons hotel. We spelen vooral op de slotmachines. Helaas zijn we geen miljonair geworden. Toen we om half drie (!) terug naar onze kamer gingen, was de stand 30 dollar negatief, maar we vonden het wel ontzettend leuk om te doen.

Luxor Hotel

Klik hier voor de foto's.


Klik hier voor reakties

Homedag 1 t/m 4dag 5 t/m 8dag 9 t/m 13dag 14 t/m 18dag 19 t/m 26